عصر کرد - تسنیم /آیا تنیسور کنونی شماره یک جهان واقعاً شایسته چنین جایگاهی است؟
الکساندر زورف به صدر رنکینگ جهانی تنیس مردان رسیده است؛ جایگاهی که دست‌کم 13 هفته در اختیار او خواهد بود و احتمالاً این مدت افزایش نیز پیدا می‌کند. با این حساب، ستاره آلمانی از چهره‌هایی مانند بوریس بکر، مارات سافین و خوان کارلوس فررو عبور خواهد کرد. با این حال، برخلاف بسیاری از شماره یک‌های تاریخ، صدرنشینی زورف با تردیدها و انتقادهای قابل توجهی همراه شده است. آیا او واقعاً بهترین بازیکن جهان است یا شرایط خاص فصل جاری به رسیدن او به این جایگاه کمک کرده؟
زورف مقابل سینر و آلکاراس؛ نقطه ضعف شماره یک
مهمترین انتقاد به زورف، عملکرد او برابر یانیک سینر و کارلوس آلکاراس است؛ دو بازیکنی که تقریباً به اتفاق آرا بهترین‌های تنیس امروز محسوب می‌شوند و مجموعاً 12 عنوان گرنداسلم در کارنامه دارند. منتقدان می‌پرسند چگونه می‌توان بازیکنی را بهترین جهان دانست که مقابل دست‌کم دو رقیب اصلی خود بارها شکست می‌خورد؟
آمار رویاروپی زورف و آلکاراس با برتری 7-6 ستاره اسپانیایی در نگاه نخست چندان نگران‌کننده نیست. با این حال، بررسی دقیق‌تر نشان می‌دهد برخی پیروزی‌های زورف در شرایطی به دست آمده‌اند که آلکاراس هنوز به اوج دوران حرفه‌ای خود نرسیده بود. سه برد نخست تنیسور آلمانی در سال‌های 2021 و 2022 ثبت شدند و دو پیروزی دیگر او نیز در مسابقات پایانی فصل، روی زمین سخت و سرپوشیده، به دست آمد؛ شرایطی که چندان به سود آلکاراس نیست.
در این میان، پیروزی زورف مقابل آلکاراس در یک‌چهارم نهایی اوپن استرالیا 2024، با نتیجه 6-1، 6-3، 6-7 و 6-4، نمونه‌ای است که نمی‌توان به سادگی از ارزش آن کاست.
وضعیت مقابل سینر بسیار دشوارتر است. زورف در آغاز این رقابت رودررو 4-1 پیش بود، ولی پس از رسیدن سینر به سطح قهرمانی، ورق کاملاً برگشت. تنیسور ایتالیایی 10 مسابقه متوالی مقابل زورف پیروز شد و در مقطعی او حتی نمی‌توانست یک ست از سینر بگیرد.
شکست 6- صفر و 6-1 در نیمه‌نهایی مسترز پاریس سال گذشته یکی از تلخ‌ترین نمونه‌ها بود؛ هرچند زورف پس از مسابقه سنگین با دانیل مدودف در یک‌چهارم نهایی از نظر بدنی شرایط مناسبی نداشت. فینال ویمبلدون امسال نیز با وجود پیروزی زورف در تای‌بریک ست نخست در نهایت با شکست او در سه ست بعدی به پایان رسید.
آمار مقابل 10 نفر برتر؛ تنها سه پیروزی
عملکرد زورف مقابل 10 بازیکن برتر جهان در فصل جاری نیز چندان امیدوارکننده نیست. او در 12 مسابقه مقابل این گروه تنها سه پیروزی به دست آورده و 9 بار شکست خورده است.
ژوزه مورگادو، خبرنگار شناخته شده تنیس، این آمار را «بی‌رحمانه» توصیف کرد. پنج شکست زورف مقابل سینر، دو شکست برابر الکس دمینور و یک شکست مقابل آلکاراس و تیلور فریتز ثبت شده است. سه پیروزی او نیز برابر بن شلتون، فریتز و دمینور به دست آمده‌اند.
فردریک وردیه، گزارشگر یورواسپورت از این آمار شگفت‌زده شده و آن را اتفاقی کم‌سابقه در تاریخ تنیس دانسته است. به گفته او، هیچ تنیسور شماره یک جهان در یک فصل تا این اندازه کم مقابل بازیکنان 10 نفر برتر پیروز نشده است.
وردیه همچنین سبک بازی زورف را مورد انتقاد قرار داد و معتقد بود مسابقات او اغلب جذابیت چندانی ندارند، مگر زمانی که مقابل حریفان قدرتمند قرار می‌گیرد؛ شرایطی که معمولاً به شکست آلمانی ختم می‌شود.
رکوردهایی که به سود زورف نیستند
زورف تاکنون شش بار به فینال گرنداسلم رسیده اما در مسیر رسیدن به این فینال‌ها حتی یک پیروزی مقابل بازیکنان پنج نفر برتر جدول کسب نکرده است.
نکته دیگر اینکه زورف نخستین تنیسوری در تاریخ محسوب می‌شود که یک فصل را در صدر رنکینگ ATP بدون کسب حتی یک عنوان مسترز 1000 به پایان رسانده است؛ آن هم در شرایطی که هیچ یک از 9 تورنمنت این سطح را از دست نداد.
البته پیش از او استفان ادبرگ، پیت سمپراس و لیتون هیویت نیز فصل‌هایی بدون قهرمانی مسترز داشتند اما در آن سال‌ها برخی مسابقات را از دست داده بودند.
سرویس قدرتمند، دریافت متوسط
آمار فنی زورف نیز تصویر یک بازیکن کاملاً بی‌نقص را ارائه نمی‌دهد. او در ارزیابی عملکرد سرویس طی 52 هفته اخیر، پس از سینر در رتبه دوم قرار دارد اما در بخش دریافت سرویس تنها رتبه 22 را به خود اختصاص داده است. آلکاراس در این شاخص صدرنشین است و مدودف و سینر نیز جایگاه‌های بالاتری نسبت به زورف دارند.
با این حال، زورف از انتقادها خسته شده است. او در نشست خبری مسترز پاریس گفت: به نظرم هر تنیسوری رؤیای رسیدن به رتبه نخست جهان را دارد اما ظاهراً من تنها شماره یک تاریخ هستم که باید توضیح دهد چرا شایسته این جایگاه است. فکر نمی‌کنم کسی به اندازه من مجبور شده باشد در روزهای اخیر از حق خود برای صدرنشینی دفاع کند.
ثبات؛ برگ برنده زورف
زورف تا پیش از مسترز پاریس 65 پیروزی در فصل جاری ثبت کرده بود. او همچنین 12 بار به نیمه‌نهایی مسابقات ATP رسیده و در 13 مسابقه یک‌چهارم نهایی تنها یک شکست مقابل نواک جوکوویچ در پکن داشته است. درصد پیروزی زورف در این فصل نزدیک به 80 درصد است و در گرنداسلم‌ها نیز 25 برد از 27 مسابقه، یعنی 92.6 درصد، ثبت کرده است.
ریک مک‌کی، مربی مشهور تنیس در شبکه‌های اجتماعی نوشت: از نظر سطح بازی، بهترین تنیسور جهان آلکاراس یا سینر است اما بهترین بازیکن جهان در سال 2026، چه بازی او را تماشا کنید و چه نکنید، زورف است.
مدودف و آلکاراس نیز از صدرنشینی او حمایت کرده‌اند. هر دو تنیسور معتقدند رنکینگ ATP بر اساس عملکرد 52 هفته‌ای، یکی از منصفانه‌ترین معیارهای ورزش حرفه‌ای است و مصدومیت بخشی از رقابت محسوب می‌شود.
در نهایت، زورف شاید بهترین بازیکن جهان از نظر کیفیت بازی مقابل بزرگان نباشد اما ثبات، آمادگی جسمانی و نتایج او در طول فصل قابل انکار نیست. شماره یک جهان بودن فقط به شکست دادن سینر و آلکاراس محدود نمی‌شود؛ بلکه به عملکرد مستمر در طول یک سال نیز بستگی دارد.
پس آیا زورف شایسته صدرنشینی است؟ پاسخ شاید این باشد: او لزوماً بهترین تنیسور جهان نیست اما در فصل 2026، بازیکنی که بیشترین امتیاز را به دست آورده، بدون تردید شایسته جایگاه خود است.