عصر کرد - ایسنا /سرپرست تیم ملی دو و میدانی ایران گفت: میخواهیم حداقل ۵ ورودی برای المپیک لسآنجلس داشته باشیم و میخواهیم جامعه دوومیدانی را سورپرایز کنیم.
هادی سپهرزاد، سرپرست تیم ملی دو و میدانی ایران، ظهر سهشنبه در یک نشست خبری در مورد عملکرد تیم ملی در بازیهای آسیایی گفت: دو سال قبل اردوهای خود را در این کمپ شروع کردیم و هدفمان هم جوانگرایی بود. ۵۰ نفر را دعوت کردیم و طی این دو سال ۱۲۰ نفر به اردوهای ما آمدند و ۱۱ نفر به بازیهای آسیایی اعزام شدند. روزی که آقای طیبی به اردوهای ما آمدند رنکشان نهم بود و شانسی برای مدالآوری نداشتند و بقیه عزیزانی هم که مدال آوردند همین شرایط را داشتند.
او ادامه داد: در این دو سال سعی کردیم نظم تمرین را به این بچهها یاد بدهیم و یکی از دلایلی که سعی کردند با رکوردهای خوب مدال کسب کنند، همین بودند. علی امیریان و طیبی رکورد بازیها را شکستند و مدال گرفتند. امیدواریم این ورزشکاران در آینده مسیری را که برایشان مشخص کردهایم ادامه دهند.
سپهرزاد ادامه داد: برنامهریزی ما از جایی شروع شد که این ورزشکاران هیچ شانسی برای مدال نداشتند و فکر میکنم تا سه دوره دیگر شانس مدال داشته باشند. تعدادی ورزشکار مثل خانم محیطیزاده هم هستند که میتوانند دو، سه دوره در بازیها شرکت کنند. چند ورزشکار دیگر داریم که سال دیگر در قهرمانی آسیا رونمایی میشوند تا ببینید پشتوانه سازی در این دو سال در دومیدانی اتفاق افتاده که تا به حال انجام نشده است.
سرپرست تیم ملی دو و میدانی گفت: دو سال دیگر المپیک لسآنجلس است و میخواهیم حداقل ۵ ورودی شاید هم بیشتر داشته باشیم و سعی میکنیم از این به بعد قاطعتر عمل کنیم چون میخواهیم سورپرایز برای جامعه دوومیدانی داشته باشیم.
همچنین زهرا زارعی، برنده مدال نقره ماده دوی ۴۰۰ متر بازیهای آسیایی آیچی - ناگویا ۲۰۲۶، گفت: دوومیدانی را از مسابقات دانشجویی شروع کردم و سپس دو سال گنار گذاشتم اما دوباره از ۲۰ سالگی شروع کردم اما رکوردم ۵۳، ۵۴ بود اما از سال گذشته که در اردوها شرکت کردم با توجه به شرایط خوبی که فراهم بود رکوردم خیلی بهتر شد. برای بازیها توانستم رکورد مدنظر فدراسیون فدراسیون را کسب کنم.
او ادامه داد: اگر این اردوها نبود این رکورد را نمیزدم و خدا را شکر جواب زحمات فدراسیون را دادم. الان هدفم مسابقات قهرمانی آسیا و قهرمانی جهان و سپس المپیک است.
در ادامه محمدرضا طیبی، قهرمان طلایی ایران در رشته پرتاب وزنه بازیهای آسیایی آیچی - ناگویا ۲۰۲۶ با بیان این که این رشته را از سال ۹۰ شروع کردم و خیلی اتفاقات زشت و زیبایی را پشت سر گذاشتم، اظهار کرد: زجر کشیدنهای زیادی در مسیر قهرمانی وجود دارد. از سال ۹۷ رکوردهایم به گونهای بود که توانستم در آسیا با افراد قوی رقابت کنم اما هر بار به دلایلی نشد. بارها به در بسته خوردم و نتوانستم موفق شوم. این ناامیدی داشت بر من چیره میشد.
وی ادامه داد: روز اولی که ورزش را شروع کردم با خودم عهد کردم خسته نشوم اما متاسفانه سالهای زیادی نتوانستم موفق شون اما دو سال قبل که فدراسیون اردوهای متمرکز برگزار کرد به اردو دعوت شدم. در این دو سال با اینکه رکوردهایم بهتر میشد حس خلا داشتم و به فکر کاری جدا از ورزش بودم و فهمیدم آتشنشانی میخواهد استخدام بگذارد. بعد از تمرین سخت اینجا با قوانینی که شبها باید زود میخوابیدیم شبها با چراغ مطالعه درس میخواندم تا آزمون آتشنشانی استخدام شوم اما قبول نشدم.
او ادامه داد: در ایران خودرو هم استخدام نشدم. خانم من گفت شاید هنوز نوبت تو نشده است. بالاخره نوبت من شد. بزرگان این رشته به ما میآمدند و میگفتند نگاه نکن روبهرویت چه کسی است و با عشق مسابقه بده. آقای حدادی با تمام تلاش کار میکند و بعد از ساعت کاری بالا سر تمرین میآمد و نکتههایی را میگفت تا تیم پیشرفت کند.