عصر کرد - میزان / استقلال در آستانه باز شدن پنجره نقل‌وانتقالاتی، همزمان باید برای ترمیم نقاط ضعف ترکیب و تعیین تکلیف قرارداد شماری از مهره‌های اصلی خود برنامه‌ریزی کند.
استقلال در شرایطی به نیم‌فصل نزدیک می‌شود که پایان محرومیت نقل‌وانتقالاتی، اگرچه یک فرصت مهم برای تقویت تیم محسوب می‌شود، اما همزمان مسئولیت سنگینی را مقابل مدیران باشگاه قرار داده است؛ چراکه آبی‌پوشان فقط به چند خرید جدید نیاز ندارند و باید برای حفظ بخش مهمی از استخوان‌بندی فعلی نیز از همین حالا چاره‌اندیشی کنند.
محرومیت استقلال در ۲ پنجره گذشته باعث شد دست کادر فنی برای تغییر و ترمیم ترکیب بسته بماند. در چنین شرایطی استفاده گسترده از بازیکنان جوان و کم‌تجربه به یکی از ویژگی‌های فهرست آبی‌ها تبدیل شده و حضور همزمان در لیگ برتر و لیگ نخبگان آسیا اهمیت داشتن نیمکت قدرتمند و ترکیب عمیق را دوچندان کرده است.
با باز شدن پنجره زمستانی، استقلال سرانجام امکان ورود جدی‌تر به بازار را پیدا خواهد کرد؛ با این حال خرید بازیکن صرفاً برای افزایش تعداد نفرات نمی‌تواند راهکار مناسبی باشد. اولویت اصلی پر کردن خلأ‌هایی است که در جریان مسابقات خود را نشان داده‌اند؛ به‌خصوص در پست‌هایی که فاصله میان بازیکن اصلی و مهره جانشین زیاد است. سهراب بختیاری‌زاده نیز تا این مقطع برنامه‌ای برای دگرگونی گسترده تیم مطرح نکرده و رویکرد مورد انتظار از کادر فنی، بیشتر ترمیم هدفمند نقاط ضعف است. این موضوع اهمیت انتخاب‌های مدیران باشگاه را بیشتر می‌کند؛ زیرا بازار زمستانی معمولاً از نظر گزینه‌های در دسترس و امکان جذب بازیکنان موردنظر محدودتر از تابستان است.
از سوی دیگر شرایط استقلال فقط به لیگ برتر محدود نمی‌شود. حضور در لیگ نخبگان آسیا به این معناست که فشار مسابقات روی بازیکنان اصلی افزایش خواهد یافت و داشتن نیمکتی که بتواند در بازی‌های فشرده به تیم کمک کند یک نیاز فنی است، نه صرفاً یک گزینه مدیریتی.
۱۱ قرارداد؛ پرونده‌ای که نمی‌توان به پایان فصل موکول کرد
اما شاید پیچیده‌ترین بخش ماجرا جایی باشد که قرارداد‌های استقلال را بررسی کنیم. طبق اطلاعات منتشرشده، قرارداد ۱۱ بازیکن این تیم در پایان فصل جاری به اتمام می‌رسد؛ فهرستی که بخش قابل توجهی از مهره‌های مورد استفاده استقلال را دربر می‌گیرد. حبیب فرعباسی، عارف آقاسی، رستم آشورماتوف، سامان فلاح، صالح حردانی، روزبه چشمی، یاسر آسانی، جلال‌الدین ماشاریپوف، مهران احمدی، ابوالفضل زمانی و محمدرضا آزادی نفراتی هستند که وضعیت ادامه همکاری‌شان باید در ماه‌های آینده مشخص شود.
اهمیت این فهرست فقط به تعداد نفرات محدود نیست. چندین بازیکن حاضر در این جمع در ساختار اصلی استقلال جایگاه مشخصی دارند و جدایی آنها می‌تواند در کنار نیاز به جذب بازیکن جدید، باشگاه را با مأموریت مضاعفی مواجه کند. به همین دلیل مذاکره برای تمدید قرارداد‌ها نباید به هفته‌های پایانی فصل موکول شود. مدیریت استقلال عملاً با ۲ پرونده موازی مواجه است؛ نخست، شناسایی و جذب بازیکنانی که بتوانند کیفیت نیمکت و عمق ترکیب را بالا ببرند و دوم حفظ مهره‌هایی که در پایان فصل امکان جدایی‌شان وجود دارد.
این مسئله زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که عملکرد بازیکنان استقلال در ادامه فصل و به‌خصوص در لیگ نخبگان، می‌تواند توجه باشگاه‌های دیگر را به برخی نفرات جلب کند؛ بنابراین هرچه زمان بیشتری سپری شود، حفظ بازیکنان کلیدی نیز می‌تواند دشوارتر شود. در چنین شرایطی پنجره زمستانی برای استقلال فقط زمان خرید بازیکن نیست؛ بلکه نخستین مقطع جدی برای طراحی تیم فصل آینده نیز به حساب می‌آید. مدیران باشگاه باید هم نیاز‌های فوری بختیاری‌زاده را پاسخ دهند و هم از همین حالا برای قرارداد‌هایی که به پایان فصل می‌رسند تصمیم‌گیری کنند.
استقلال پس از ۲ پنجره دوری از بازار، حالا دوباره امکان اصلاح فهرست خود را به دست می‌آورد، اما موفقیت این پروژه صرفاً با تعداد خرید‌ها سنجیده نمی‌شود. اینکه چه بازیکنانی جذب شوند، کدام نفرات حفظ شوند و چگونه میان جوانان و مهره‌های باتجربه توازن ایجاد شود، ۳ تصمیمی است که می‌تواند شکل فهرست استقلال را برای فصل آینده نیز تعیین کند.