عصر کرد - کرمانشاه- ۴۷اًمین حماسه راهپیمایی انقلاب اسلامی در ۱۴۰۴ رقم خورد تا کرمانشاه بار دیگر اتحاد قومی و سنی خود را در کشور به نمایش بگذارد و حضور گرمابخش مردم این خطه پاسخ محکمی به دشمنان باشد.
خبرگزاری مهر - گروه استانها: راهپیمایی ۲۲ بهمن سال ۱۴۰۴ در کرمانشاه امسال نیز همچون سالهای گذشته، صحنهای پرشور از اتحاد و همبستگی ملی بود. شهری که به عنوان یکی از نمادهای تنوع اقوام و فرهنگهای ایران شناخته میشود، در سال ۱۴۰۴ بار دیگر اهمیت این تنوع را در قالب وحدت و همدلی به نمایش گذاشت. نمایشگاه چندرنگی اقوام با لباسهای محلی، پرچمهای پرافتخار جمهوری اسلامی ایران و شعارهای مردمی، یادآور این نکته بود که در میان گوناگونی فرهنگی و قومی، ملت ایران همواره یکدل و همصدا ایستادهاند.
از نخستین ساعات صبح ۲۲ بهمن ۱۴۰۴، خیابانهای منتهی به میدان انقلاب اسلامی کرمانشاه مملو از جمعیتی بود که با وجود سرمای زمستانی، گرمای حضور خود را به رخ میکشیدند. حرارت گامهای استوار مردم، فضای شهر را گرم و پرنشاط ساخته بود. پیر و جوان، زن و مرد، دانشآموز و دانشجو، کارگر و کارمند، بازاری و فرهنگی، همگی در کنار یکدیگر صفوفی منظم و باشکوه را شکل داده بودند.
راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ بهعنوان نماد بزرگداشت انقلاب اسلامی، فرصتی ارزشمند برای بازتاب صلابت و روحیه مقاومت مردمی بود و مردم کرمانشاه در سال ۱۴۰۴ با وجود سرمای بهمن، حضور خود را به گرمایی بینظیر تبدیل کردند. هوای سرد نتوانست مانعی برای حضور پرانرژی اقشار مختلف جامعه باشد. اقوام مختلف کردی، لکی، کلهری و سایر گروههای قومی ساکن این دیار، شانه به شانه در کنار یکدیگر در این رویداد ملی شرکت کردند و جلوهای تماشایی از همبستگی را رقم زدند.
نمایشگاه رنگین اقوام در ۲۲ بهمن ۱۴۰۴
لباسهای محلی رنگارنگ، دستافشانی پرچمهای سهرنگ جمهوری اسلامی ایران و شعارهای هماهنگ مردمی، ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ را در کرمانشاه به نمایشگاهی زنده از اتحاد تبدیل کرده بود. هر گوشهای از مسیر راهپیمایی، روایتگر هویتی ریشهدار و تاریخی بود که در عین تنوع، در یک مسیر مشترک حرکت میکرد. زنان با پوششهای سنتی و مردان با لباسهای محلی، گویی تاریخ این سرزمین را با خود به خیابان آورده بودند.
کرمانشاه با پیشینهای کهن و جایگاهی ممتاز در تاریخ و تمدن ایران، در سال ۱۴۰۴ نیز جشن انقلاب را به فرصتی برای تجلی هویت تاریخی، فرهنگی و اجتماعی خود بدل کرد. این شهر که همواره به عنوان دروازه فرهنگی غرب کشور شناخته میشود، در ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ بار دیگر نشان داد که تنوع قومی نهتنها عامل جدایی نیست، بلکه زمینهساز انسجامی عمیقتر است.
پیام راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ در کرمانشاه بسیار روشن بود؛ تهدیدها، چالشها و فشارهای بیرونی نمیتواند از گرمای اتحاد مردم این خطه بکاهد. حضور گسترده مردم، بیش از هر چیز نشاندهنده وفاداری آنان به آرمانهای انقلاب اسلامی و دغدغه حفظ استقلال، عزت ملی و یکپارچگی ایران بود. این حضور، راهپیمایی را از یک حرکت صرفاً نمادین فراتر برد و آن را به تجلی عزم و امید مردم در سال ۱۴۰۴ تبدیل کرد.
طنین شعارهای وحدت در سال ۱۴۰۴
در طول مسیر راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴، شعارهایی با محوریت وحدت، استقلال، استکبارستیزی و پایبندی به ارزشهای اسلامی و ملی طنینانداز بود. خانوادههای شهدا و ایثارگران در صفوف نخست حرکت میکردند و تصاویر شهیدان، یادآور بهای سنگینی بود که برای استقلال این سرزمین پرداخت شده است. نیروهای انتظامی و نظامی نیز در کنار مردم حضور داشتند و این همدلی، تصویری از انسجام ملی را به نمایش گذاشت.
رهبران مذهبی و محلی، دانشآموزان و دانشجویان، اعضای هیئتهای مذهبی و تشکلهای مردمی، همگی در راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ حضور داشتند. این حضور گسترده نشان میداد که انقلاب اسلامی همچنان در متن جامعه جاری است و مردم کرمانشاه آن را بخشی از هویت جمعی خود میدانند.
علاوه بر جنبههای اجتماعی و فرهنگی، راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ در کرمانشاه عرصهای برای ارسال پیامهای مهم به جهان بود. مردم با حضور مثالزدنی خود اعلام کردند که علیرغم برخی مشکلات معیشتی و تبلیغات گسترده دشمنان، همچنان پاسدار آرمانهای انقلاب هستند و برای آیندهای بهتر مصمم باقی ماندهاند. این پیام، در گامهای استوار مردم و در فریادهای هماهنگ آنان بازتاب یافت.
حضور پررنگ جوانان در ۲۲ بهمن ۱۴۰۴
یکی از جلوههای چشمگیر راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ در کرمانشاه، حضور پررنگ جوانان و نوجوانان بود. دهه هفتادیها و هشتادیها با شور و نشاط، پرچم در دست و لبخند بر لب، در کنار نسلهای پیشین حرکت میکردند. این حضور نشان داد که انقلاب اسلامی که با تکیه بر نیروی جوانی آغاز شد، در سال ۱۴۰۴ نیز به توان نسلهای جدید متکی است.
جوانی دهه شصتی که در مسیر راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ حضور داشت در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار کرد: وقتی به سالهای آغازین انقلاب نگاه میکنیم، میبینیم که اتحاد و همبستگی مردم در سایه ارزشهای انقلاب اسلامی چقدر پررنگ بود. آنچه امروز در این راهپیمایی میبینیم، تکرار همان روحیه است. حضور مردم از هر قشر و قوم، پیر و جوان در کنار یکدیگر، یادآور روزهایی است که همه برای یک هدف واحد در کنار هم ایستاده بودند.
این شهروند کرمانشاهی افزود: به عنوان یک دهه شصتی، در این سالها همچنان شور و حال انقلاب و دوران جنگ تحمیلی در جامعه جریان داشت. شاید آن روزها با چالشها و مشکلات زیادی روبهرو بودیم، اما همدلی و حس مشارکت جمعی همیشه دلگرمی بزرگی برای ما بود و امروز وقتی این جمعیت را در ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ میبینم، همان احساس در من زنده میشود.
وی تصریح کرد: نسل ما سختیهای زیادی دید، اما نسل بعد از ما یعنی دهه هفتادیها و هشتادیها باید بیش از گذشته ارزش این اتحاد را درک کنند. راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ نشان داد که مردم همچنان به آرمانهای انقلاب پایبندند و این موضوع باعث امیدواری من به آینده ایران میشود.
نقش مهم دهه هشتادیها در آینده کشور
نوجوانی دهه هشتادی که در مسیر راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ با خبرنگار مهر همکلام شد، گفت: من همیشه از پدر و مادرم درباره انقلاب و راهپیماییهای آن زمان شنیده بودم، اما امروز که خودم همراه با دیگر مردم در این جمعیت هستم، کاملاً حس میکنم که چرا این روز برای کشور اینقدر مهم است. حضور این همه آدم از نسلهای مختلف به من نشان داد که اتحاد و همبستگی هنوز زنده است و نسل ما هم نقش مهمی در آینده کشور دارد.
این نوجوان ادامه داد: ما دهه هشتادیها شاید تجربه مستقیم از سختیهای انقلاب و جنگ نداشته باشیم، اما آگاهی زیادی داریم و میدانیم که پیشرفت و سربلندی کشورمان در گرو این اتحاد و همدلی است. باید مثل نسلهای قبل پای آرمانهای کشورمان بایستیم و برای آینده تلاش کنیم.
وی بیان کرد: امروز در ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ اینجا بودن برای من یک تجربه خاص بود. هم حس خوبی از دیدن این جمعیت گرفتم و هم یاد گرفتم که چطور مردم در کنار هم میتوانند قدرتمند باشند. به نظرم ما نوجوانها هم باید این روحیه را حفظ کنیم و راهی برای ساختن ایران بهتر پیدا کنیم.
ایمان و امید به آیندهای روشن در سال ۱۴۰۴
پیرمردی کرمانشاهی که در هفتمین دهه زندگی خود به سر میبرد، در حاشیه راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ با خبرنگار مهر گفتگو کرد و خاطرات دوران جوانی خود از پیروزی انقلاب اسلامی را بازگو کرد. چشمانش هنوز برق امید و وطندوستی داشت و با اشتیاق از مشارکت خود در روزهای سرنوشتساز انقلاب سخن میگفت.
وی اظهار کرد: هر سال وقتی نوبت به ۲۲ بهمن میرسد، انگار تمام خاطرات سالهای انقلاب برایم زنده میشود. به عنوان یک جوان ۲۵ ساله در آن روزگار، با انگیزهای قوی وارد خیابانها شدیم. شعار میدادیم، دستنوشته میساختیم و از هیچ تلاشی برای حمایت از مردم و امام خمینی ره فروگذار نمیکردیم. آن روزها چیزی در دل داشتیم که بزرگتر از ترس و نگرانی بود؛ ایمان و امید به آیندهای روشن و مستقل.
وی ادامه داد: راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ هم برای من همان حالوهوای روزهای جوانی را داشت. شاید فضای جامعه با ۴۶ سال پیش تفاوتهایی کرده باشد، اما پیام این روز همچنان جاودانه است. وقتی در کنار دیگر مردم قدم میزنیم، در واقع به دنیا نشان میدهیم که ایستادگی در برابر ظلم و عشق به وطن، جزئی از فرهنگ ماست.
این شهروند ۷۰ ساله خاطرنشان کرد: امروز این حرکت ملی تنها یک یادآوری از گذشته نیست؛ بلکه فرصتی است برای سپردن آرمانها به جوانترها. ما انقلاب را به دست آوردیم تا زندگی بهتری برای نسلهای بعد فراهم شود و حالا جوانها باید راه را ادامه دهند.
وی با اشاره به برخی سختیها تصریح کرد: شاید مشکلات و چالشهایی وجود داشته باشد، اما نباید فراموش کنیم که استقلال امروز به آسانی به دست نیامده است. خونها داده شد و مبارزه کردیم. مهم این است که ناامید نشویم و برای رسیدن به اهداف تلاش کنیم.
وی در پایان اظهار کرد: راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ برای من نماد وحدت است. وقتی مردم کنار هم ایستادهاند و عشق به وطن را فریاد میزنند، این اتحاد به دشمنان نشان میدهد که هیچ مانعی بزرگتر از اراده مردم ایران نیست. امیدوارم جوانان این ارزشها را درک کنند و با تمام توان در مسیر پیشرفت ایران گام بردارند.
راهپیمایی ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ در کرمانشاه، نهتنها جشن پیروزی انقلاب اسلامی، بلکه تجلی بارزی از فرهنگ، تاریخ و روحیه انقلابی مردمی بود که با همدلی و اتحاد، سرمای زمستان را شکستند. گرمای ایمان و ایستادگی مردم این دیار در سال ۱۴۰۴، بار دیگر ثابت کرد که یخ هر تهدید و اختلاف با حرارت حضور همین ملت آب میشود و کرمانشاه همچنان یکی از استوارترین سنگرهای وحدت و همبستگی در ایران اسلامی باقی مانده است.