عصر کرد - ورزش 3 /دوران طلایی آلبیسلسته پس از جدایی والتر ساموئل از کادر فنی، متحمل ضربهای غیرمنتظره و دردناک شد.
آرامش همیشگی اردوگاه تیم ملی آرژانتین با خبری که پایان یک فصل فراموشنشدنی را رقم زد، متزلزل شد. خداحافظی والتر ساموئل با کادر فنی به رهبری لیونل اسکالونی، صرفاً یک جدایی معمولی نیست، بلکه رفتن یکی از معماران بزرگ و خاموش پشت صحنه قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر و دو دوره کوپا آمریکا است.
«دیوار»، مردی کمحرف اما با وزنی بسیار سنگین در خلوت گروه، تصمیم گرفت در مقطعی کلیدی برای تیم ملی از سمت خود کنارهگیری کند.
خبرنگاران و رسانههایی مانند اوله و لاناسیون گزارش دادند که مراسم خداحافظی در فضایی سرشار از دلتنگی پشت درهای بسته برگزار شد. بازیکنان، تدارکاتچیها و سایر اعضای کادر فنی برای بدرقه کسی که بسیار فراتر از یک دستیار زمین بود، او را در آغوشی طولانی و صمیمانه فشردند. رفتن او خلأ بزرگی چه در زمینه تاکتیکی و چه از نظر انسانی در گروهی که تاریخساز شد، برجای میگذارد.

برای درک اهمیت این فقدان، کافی است نگاهی به نقشی بیندازیم که این مدافع سابق از همان آغاز دوران سرمربیگری موقت اسکالونی ایفا کرد. ساموئل که همیشه از میکروفونها و قرار گرفتن در کانون توجه دوری میکرد، نظم دفاعی، خوانش دقیق بازی و اعتبار بینالمللی فوقالعادهای را به ارمغان آورد که انرژی سرمربی اصلی را به تعادل رساند. اثر انگشت او روی تکتک ضربات ایستگاهی تمرینشده و آرامشی که تیم با آن فینالهای دشوار را مدیریت کرد، به یادگار مانده است.
خداحافظی یک ستون خاموش
جدایی ساموئل فراتر از یک تغییر ساده در اسامی روی نیمکت آلبیسلسته است. از زمانی که او در کنار روبرتو آیالا و پابلو آیمار به این پروژه ملحق شد، مسئولیت ترسیم خطمشی روشنی از کار سخت، فروتنی و تعهد کامل به پیراهن تیم را بر عهده داشت. پورتالهای خبری مانند نوتیکیاس آرژانتین تأکید کردند که حضور او همواره به عنوان پیوندی طبیعی میان بازیکنان و کادر فنی عمل کرده و ضربان رختکن را بهتر از هر کس دیگری درک میکرده است.
با گذشت سالها، حضور او برای حفظ هارمونی داخلی و اشتیاق پیروزی که آرژانتین را به اوج رساند، حیاتی شد. خود ستارههای باتجربهتر تیم همواره بر احترام ویژهای که کلام او به واسطه سرافرازیاش در فوتبال اروپا و همین تیم ملی به همراه دارد، تأکید کردهاند. اکنون این جدایی، کادر فنی را ناچار میکند تا مهرههای تیمی را که چشمبسته با هم کار میکردند و به فرمولی برنده رسیده بودند، دوباره مرتب کند.

روایت تکاندهنده اسکالونی
احساسیترین لحظه روز زمانی رقم خورد که لیونل اسکالونی 48 ساله برای خداحافظی با همسنگرش پشت تریبون رفت. این سرمربی با صدایی لرزان و در حالی که نمیتوانست اشکهایش را کنترل کند، به روشنی نشان داد که ادامه دادن مسیر بدون مورد اعتمادترین فردش چقدر دشوار خواهد بود. بر اساس روایت رسانههایی مانند رادیو LV11 و خبرنگاران حاضر در محل، اسکالونی احساس عمومی را در جملهای خلاصه کرد که همهچیز را بازگو میکند: «ما یکی را به جای او میآوریم اما والتر غیر قابل جایگزین است.»
این اعتراف صمیمانه، پیوند عمیق شخصی و حرفهای میان این دو نفر را درون تیم ملی بازتاب میدهد. سخنان او در عرض چند دقیقه در سراسر قاره پیچید و انسانیترین جنبه گروهی را به نمایش گذاشت که امروز با یکی از ستونهای خود وداع میکند. این خداحافظی که فراتر از یک وداع سرد یا تشریفاتی بود، تأیید کرد که دستاوردهای این سالها بسیار فراتر از نتایج درون زمین است.