عصر کرد - ایسنا/ مسئول مجموعه نقش رستم و سرپرست کارگاه‌های حفاظت و مرمت این مجموعه، از نزدیک شدن روند مرمت نقش‌برجسته‌های ساسانی نقش رستم به ایستگاه پایانی خبر داد؛ روندی که از دهه ۱۳۷۰ آغاز شده و با ادامه عملیات مرمت نقش‌برجسته شاپور دوم، پس از چند دهه تلاش مستمر برای حفاظت از این آثار تاریخی، به واپسین مرحل
ایسنا / مسئول مجموعه نقش رستم و سرپرست کارگاه‌های حفاظت و مرمت این مجموعه، از نزدیک شدن روند مرمت نقش‌برجسته‌های ساسانی نقش رستم به ایستگاه پایانی خبر داد؛ روندی که از دهه ۱۳۷۰ آغاز شده و با ادامه عملیات مرمت نقش‌برجسته شاپور دوم، پس از چند دهه تلاش مستمر برای حفاظت از این آثار تاریخی، به واپسین مرحله خود نزدیک می‌شود.
مجموعه تاریخی نقش رستم، گنجینه‌ای ارزشمند از تاریخ و تمدن ایران‌زمین، پس از چند دهه تلاش مستمر برای حفاظت و مرمت نقش‌برجسته‌های ساسانی، اکنون با ادامه عملیات مرمت نقش‌برجسته شاپور دوم به واپسین مرحله این مسیر نزدیک می‌شود؛ مسیری که از دهه ۱۳۷۰ آغاز شده است و می‌تواند الگویی ارزشمند از استمرار اقدامات حفاظتی، دقت علمی و پایبندی به اصول حفاظت و مرمت میراث فرهنگی باشد.
مصطفی رخشنده‌خو، مسئول مجموعه نقش رستم و سرپرست کارگاه‌های حفاظت و مرمت این مجموعه، با اشاره به اهمیت این روند چنددهه‌ای اظهار کرد: نقش‌برجسته‌های ساسانی این مجموعه از مهم‌ترین یادگارهای تاریخی و هنری ایران به شمار می‌روند و حفاظت از آن‌ها مسئولیتی تخصصی و بلندمدت است که نیازمند شناخت دقیق وضعیت آثار، انتخاب روش‌های مناسب مرمتی و توجه به ماندگاری نتایج اقدامات حفاظتی است.
رخشنده‌خو افزود: مرمت بیش از هشت نقش‌برجسته ساسانی نقش رستم از دهه ۱۳۷۰ در دستور کار قرار گرفته و طی سال‌های گذشته، اقدامات حفاظتی و مرمتی این آثار با هدف صیانت از ارزش‌های تاریخی و هنری آن‌ها به‌صورت مستمر دنبال شده است. اکنون نیز با ادامه عملیات مرمت نقش‌برجسته شاپور دوم، این روند به مرحله‌ای تعیین‌کننده رسیده و مجموعه در آستانه تکمیل این مسیر قرار دارد.
مرمت آثار تاریخی؛ فراتر از اقدامات اجرایی
رخشنده‌خو با تأکید بر اهمیت دقت در اجرای عملیات مرمتی تصریح کرد: مرمت آثار تاریخی صرفاً به معنای انجام اقدامات اجرایی روی یک اثر نیست، بلکه مجموعه‌ای از مطالعات، بررسی‌های کارشناسی، تصمیم‌گیری‌های تخصصی و اجرای دقیق روش‌های حفاظتی را در بر می‌گیرد. هدف اصلی این اقدامات، حفظ اصالت اثر، کنترل عوامل آسیب‌رسان و فراهم کردن شرایطی برای افزایش ماندگاری آن در بلندمدت است.
وی درباره روند مرمت نقش‌برجسته شاپور دوم خاطرنشان کرد: در این مرحله، تدوین طرح مرمتی متناسب با وضعیت اثر و بررسی و تصویب آن در مراجع ذی‌صلاح از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. اجرای عملیات بر پایه طرح مصوب و با رعایت ملاحظات تخصصی، زمینه را برای انجام مداخله‌ای اصولی و متناسب با شرایط اثر فراهم می‌کند.
تداوم اقدامات حفاظتی برای نسل‌های آینده
مسئول مجموعه نقش رستم و سرپرست کارگاه‌های حفاظت و مرمت این مجموعه ادامه داد: تجربه چنددهه‌ای مرمت نقش‌برجسته‌های ساسانی نقش رستم نشان می‌دهد که حفاظت از میراث فرهنگی نیازمند پیگیری مستمر، تداوم اقدامات حفاظتی و دقت در تمام مراحل کار است. آثار تاریخی در گذر زمان با عوامل گوناگون آسیب‌رسان مواجه می‌شوند و به همین دلیل، مرمت و حفاظت از آن‌ها باید با نگاهی بلندمدت و با هدف تضمین ماندگاری آثار برای نسل‌های آینده دنبال شود.
رخشنده‌خو در ادامه با اشاره به ظرفیت این تجربه برای الگوسازی در حوزه حفاظت و مرمت آثار تاریخی بیان کرد: مجموعه نقش رستم می‌تواند نمونه‌ای قابل توجه از اهمیت مرمت مداوم و دقت در حفاظت از میراث فرهنگی باشد. آنچه در این مسیر اهمیت دارد، تنها نزدیک شدن به پایان یک پروژه نیست، بلکه چگونگی انجام کار، رعایت اصول علمی، توجه به ملاحظات تخصصی و مسئولیت‌پذیری در قبال میراثی است که به نسل‌های آینده تعلق دارد.
وی افزود: حفاظت اصولی از آثار تاریخی مستلزم آن است که اقدامات مرمتی با شناخت دقیق ویژگی‌های هر اثر، انتخاب روش‌های متناسب و اجرای سنجیده همراه باشد. چنین رویکردی می‌تواند از مداخلات غیرضروری جلوگیری کند و به افزایش دوام و ماندگاری نتایج مرمت کمک کند.
نقش‌برجسته‌های ساسانی؛ جلوه‌هایی از تاریخ و تمدن ایران
نقش رستم، از محوطه‌های شاخص تاریخی ایران است که نقش‌برجسته‌های ساسانی آن جلوه‌هایی از هنر، قدرت سیاسی و تحولات تاریخی این دوره را به نمایش می‌گذارند. این آثار افزون بر ارزش هنری، اسناد مهمی برای شناخت تاریخ و فرهنگ ایران محسوب می‌شوند و حفاظت از آن‌ها اهمیتی فراتر از یک عملیات اجرایی دارد.
اکنون با ادامه مرمت نقش‌برجسته شاپور دوم، مجموعه نقش رستم در آستانه تکمیل روند مرمت نقش‌برجسته‌های ساسانی خود قرار گرفته است؛ پایانی نزدیک برای مسیری چنددهه‌ای که حاصل تداوم اقدامات حفاظتی، تخصص، دقت و پیگیری مستمر در حفاظت از میراث تاریخی ایران است.
این تجربه می‌تواند الگویی ارزشمند برای حفاظت از آثار تاریخی باشد؛ چراکه پاسداری از میراث فرهنگی تنها به معنای حفظ گذشته نیست، بلکه مسئولیتی برای انتقال این سرمایه هویتی به نسل‌های آینده است.