عصر کرد - ورزش 3 /رئال مادرید یک بازی مانده به ال‌کلاسیکو با گلهایی تماشایی از ستاره‌های اصلی‌اش لایپزیش را 4-1 در هم کوبید.
رئال در بهترین زمان ممکن ترسناک بازی کرد. امشب در برنابئو برناردو سیلوا، گولر، امباپه و دیومانده گل زدند و رئال مادرید سومین برد متوالی‌اش در لیگ قهرمانان را گرفت. کورتوا در شروع بازی ناجی شد و وینیسیوس، برخلاف روزهای معمولش در این فصل که غالبا بد بود، نه خوب بود و نه بد.
لیگ قهرمانان برای رئال مادرید مسلما تورنمنت خاصی است. رئال در این مسابقات انگار از تمام گرفتاری‌هایش رها می‌شود. از جنجال‌های نگریرا گرفته تا دعواهای داخلی، همه‌چیز بیرون می‌ماند و رئال در اروپا رئالی می‌شود که باید از آن ترسید.
حتی مورینیو هم در چنین شب‌هایی حال بهتری دارد. داور رومانیایی شب خوبی داشت، هرچند باید پذیرفت که کار چندان سختی هم مقابلش نبود.
رئال در نیمه دوم بهتر از نیمه اول بازی کرد. شاید این تیم بیش از آنکه نیاز به صبر داشته باشد، به سرعت نیاز دارد. و برای اینکه سرعتش را پیدا کند، معمولاً به یک چیز احتیاج دارد: گل اول.
این مسابقه یک نکته دیگر را هم دوباره ثابت کرد. اینکه فدریکو والورده از این پس تا اطلاع ثانوی یک دفاع کناری خواهد بود. او هم در حمله حضور داشت، هم وقتی لازم بود به عقب برگردد و وظایف دفاعی‌اش را انجام دهد به بهترین شکل برگشت و این کار را کرد.
گولر واقعا درخشان بود. او فرمانده بود، غیرقابل پیش‌بینی بود و برای هر لحظه از بازی آماده به نظر می‌رسید.
امباپه گل خودش را زد، دیومانده با ورودش درخشید و وینیسیوس؟ نه خوب بود، نه ضعیف. برای بازیکنی با کیفیت او، این شاید عجیب‌ترین توصیف ممکن باشد. او بی‌تفاوت نبود، اما آن وینیسیوس خلاق، پیشرو و سرخوشی که رئال را بارها به وجد آورده، نه، وینی تا رسیدن به آن وینیسیوس هنوز فاصله دارد.
ترکیبی برای ال‌کلاسیکو
وینیسیوس و ده بازیکن دیگر، همان‌طور که مورینیو وعده داده بود، مقابل لایپزیش به میدان رفتند. حضور ستاره برزیلی با وجود نمایش‌های اخیرش نشان می‌دهد که او همچنان گزینه‌ای قابل اعتماد برای رئال است، ضمن اینکه همه می‌دانیم یکشنبه ال‌کلاسیکو در راه است.
ترکیب اصلی تقریباً همان ترکیبی بود که انتظار می‌رفت. کورتوا درون دروازه، والورده در سمت راست خط دفاع، بلینگام، امباپه و گولر که حالا به نظر می‌رسد جایگاهش در تیم تثبیت شده است. رودیگر و کارراس وارد ترکیب شدند و برای اولین بار در یک مسابقه رسمی، ترکیبی متشکل از برناردو سیلوا و کاماوینگا در خط میانی مورد استفاده قرار گرفت. این دو پیش از این تنها در جام ترزا هررا کنار هم بازی کرده بودند.
نباید انتظار داشت همین ترکیب را یکشنبه در نوکمپ ببینیم. کاماوینگا بدون توپ جلو می‌رفت تا در بازی‌سازی سیوالد اختلال ایجاد کند و وقتی رئال صاحب توپ می‌شد، برناردو سیلوا آزادی بیشتری داشت تا جلوتر برود و نقش خلاقانه‌تری ایفا کند.
دیومانده بازی را از روی نیمکت آغاز کرد و در شرایط فعلی، به نظر نمی‌رسد ال‌کلاسیکو زمان مناسبی برای قرار دادن دیومانده و وینیسیوس کنار هم باشد. حداقل تا زمانی که وینی از دوره افتش خارج شود.
لایپزیش با آماری نگران‌کننده به مادرید آمده بود. آنها هر چهار بازی خانگی خودشان را برده و در این چهار مسابقه ۱۸ گل زده بودند، اما هر چهار بازی خارج از خانه را باخته بودند و تفاضل گلشان در این مسابقات ۲-۱۲ بود.
آخرین شکست آنها مقابل بایرن مونیخ با نتیجه سنگین ۶-۱ اتفاق افتاده بود. با این حال، مارتین دمیکلیس، سرمربی‌ای که لایپزیش برای فعال کردن بند فسخ ۲.۵ میلیون یورویی قراردادش با مایورکا هزینه کرده بود، تنها سه تغییر در ترکیبش ایجاد کرد، یک تغییر در هر خط.
رئال محتاط شروع کرد. زمین را کمی به لایپزیش داد، بازی حریف را زیر نظر گرفت و کمتر از آنچه انتظار می‌رفت به جلو رفت. تیم می‌خواست ابتدا بفهمد حریفش واقعاً چه چیزی در چنته دارد.
در همین بازه زمانی، گولر متفاوت بود.
او پرتحرک، فرمانده و غیرقابل پیش‌بینی بازی می‌کرد. بازیکنی که زمانی از او به عنوان یک استعداد جذاب صحبت می‌شد، حالا در حال تبدیل شدن به یکی از ستون‌های رئال است. حرکت‌های ابتدایی گولر به گل ختم نشدند، اما کافی بودند تا چرخ دنده‌های حملات رئال را به حرکت در بیاورند.
وینیسیوس اما تصویری متفاوت داشت. او امشب بی‌تفاوت و خنثی نبود. یکی از شوت‌های سریعش را واندورت مهار کرد و در ادامه ضربه دیگری هم از او گرفت. وینیسیوس حتی یک ضدحمله لایپزیش را در حالی قطع کرد که تا محوطه جریمه خودی عقب آمده بود.
اما پیش از آن، کورتوا کار بزرگ‌تری انجام داده بود. رومولو با یک ضربه والی دروازه رئال را نشانه گرفت و کورتوا با واکنشی فوق‌العاده توپ را از دروازه بیرون کشید. چند دقیقه بعد، در مصاف تک‌به‌تک با انکونکو هم کورتوا بود که برنده شد. کورتوا در دقایق ابتدایی نشان داد که چرا می‌توان روی او حساب کرد.
گل اول رئال را کسی زد که تا بحال برای رئال گل نزده بود. برناردو سیلوا. این گل حاصل بهترین حرکت رئال در یک فضای فوق‌العاده فشرده بود. امباپه، والورده و گولر در منطقه‌ای کوچک با هم ترکیب شدند. گولر شوت زد و توپ پس از عبور از بین پاهای واندورت، آرام‌آرام به سمت دروازه رفت. برناردو سیلوا در زمان مناسب در مکان مناسب بود و توپ را به تور چسباند. یک گل به‌موقع برای تیمی که هنوز نتوانسته بود کنترل مسابقه را کاملاً در دست بگیرد.
رئال بعد از گل هم کاملاً مسلط نشد. لایپزیش کم‌کم مالکیت توپ را از شاگردان مورینیو گرفت و با آرامش بیشتری جلو آمد. این دقیقا همان چیزی بود که تماشاگران برنابئو دوست نداشتند ببینند و نمی‌توانستند تحمل کنند که تیمشان در زمین خودش تحت فشار باشد.
لایپزیش، مثل خیلی از تیم‌های آلمانی، وقتی از خانه دور است هم به‌سادگی تسلیم نمی‌شود. اما مردان دمیکلیس در نیمه اول دو مشکل داشتند. یکی اینکه در لحظه آخر دقت لازم را نداشتند و دیگری اینکه کورتوا مقابلشان بود. و البته دومی مهمتر بود.
کم کم رئال بهتر کار کرد. والورده بارها از جناح راست جلو رفت و با رفت‌وبرگشت‌های مداومش خط دفاعی لایپزیش را عقب راند. بلینگام هم با حرکت به داخل زمین، مشکلات زیادی برای مدافعان آلمانی ایجاد کرد.
گل دوم از همین فشار به وجود آمد. رئال بارها خودش را به محوطه جریمه لایپزیش رساند تا اینکه بلینگام با یک ارسال دقیق، امباپه را پیدا کرد. مهاجم فرانسوی با ضربه سر توپ را به سمت دروازه فرستاد و واندورت غافلگیر شد. گولر خودش را به توپ رساند و آن را از خط دروازه عبور داد.
رئال حالا دیگر روی سراشیبی افتاده بود. رئال با سرعت بیشتری حمله می‌کرد و هر بار نزدیک محوطه جریمه می‌شد، بوی خطر می‌داد. وینیسیوس بالاخره زمین را ترک کرد و جای خود را به دیومانده داد. دیومانده خیلی زود نشان داد چرا ورودش می‌تواند برای رئال هیجان‌انگیز باشد.
دو حرکت تماشایی و یک والی زیبا کافی بود تا دیومانده خودش را در دل هواداران جا کند. برنابئو هم دیگر آن حس و حال نگران ابتدای بازی را نداشت.
کوکوریلا وارد زمین شد و هواداران آلمانی حاضر در ورزشگاه با سوت از او استقبال کردند. آنها هنوز قهرمانی اروپا در سال ۲۰۲۴ را فراموش نکرده‌اند.
امباپه هم سهم خودش را از جشن برداشت. ستاره فرانسوی با گلی دیدنی، همه را به وجد آورد.
گل دیرهنگام گومیس اندکی از فاصله دو تیم کم کرد، اما دیگر چیزی نمی‌توانست شب رئال را خراب کند.
رئال سومین پیروزی متوالی اروپایی‌اش را جشن گرفت. این بازی در آستانه ال‌کلاسیکو با نگرانی آغاز شد، با نجات‌های کورتوا ادامه پیدا کرد، با گل برناردو سیلوا آرام گرفت و در نهایت با درخشش گولر، امباپه و دیومانده به یک جشن پرگل در برنابئو تبدیل شد.