عصر کرد - بر اساس یک پژوهش که در نوع خود اولین بوده و دهها نوع سرطان را در نزدیک به ۲۰۰ کشور بررسی کرده است، تقریبا ۴۰ درصد از موارد جدید ابتلا به سرطان در سراسر جهان بهطور بالقوه قابل پیشگیری هستند.
این مطالعه نشان داد که در سال ۲۰۲۲، حدود هفت میلیون مورد تشخیص سرطان با عوامل خطر قابل تغییر مرتبط بودهاند. عواملی که میتوان آنها را تغییر داد، کنترل کرد یا مدیریت نمود تا احتمال ابتلا به بیماری کاهش یابد. در مجموع، مصرف دخانیات بزرگترین عامل بروز سرطان در جهان بود و پس از آن عفونتها و مصرف الکل قرار داشتند. هانا فینک، همنویسنده این مطالعه و اپیدمیولوژیست سرطان در آژانس بینالمللی تحقیقات سرطان در لیون فرانسه، میگوید این یافتهها نشان میدهد که اجتناب از چنین عوامل خطری یکی از قدرتمندترین راههایی است که میتوانیم از طریق آن بار ابتلا به سرطان در آینده را کاهش دهیم.
به نقل از نیچر، سرطان یکی از علل اصلی بیماری و مرگ و میر در سراسر جهان است و انتظار میرود اگر روندهای کنونی ادامه یابد، تعداد موارد آن در دهههای آینده افزایش پیدا کند. مطالعات پیشین برآورد کردهاند که حدود ۴۴ درصد از مرگهای ناشی از سرطان در جهان را میتوان به علل قابل اجتناب یا قابل کنترل نسبت داد. فینک میگوید این برآوردها عمدتا بر تعداد مرگها تمرکز داشتهاند، نه موارد ابتلا، و اغلب تنها یک عامل خطر را بررسی کردهاند.
برای پر کردن این خلاء، فینک و همکارانش دادههای جهانی مربوط به سال ۲۰۲۲ را برای ۳۶ نوع مختلف سرطان در ۱۸۵ کشور بررسی کردند. این مطالعه شامل ۳۰ عامل خطر قابل تغییر بود که بهعنوان علل سرطان شناخته شدهاند مانند مصرف دخانیات، نوشیدن الکل و عفونتها.
پژوهشگران این اطلاعات را با دادههای سال ۲۰۱۲ که میزان مواجهه افراد با هر عامل خطر را نشان میداد، ترکیب کردند. سپس فینک و همکارانش سهم موارد سرطانی را که به طور مستقیم به هر عامل خطر مرتبط بودند، برآورد کردند.
نوشیدن الکل و سیگار کشیدن
در سال ۲۰۲۲، در مجموع ۱۸.۷ میلیون مورد جدید سرطان در سراسر جهان ثبت شد. حدود ۳۸ درصد یا ۷.۱ میلیون مورد از این موارد را میتوان به علل قابل اجتناب نسبت داد. در سطح جهانی، مصرف دخانیات عامل اصلی بود و حدود ۱۵ درصد از موارد قابل پیشگیری را به خود اختصاص داد. پس از آن عفونتها (۱۰٪) و مصرف الکل (۳٪) قرار داشتند. سرطانهای ریه، معده و دهانه رحم نزدیک به نیمی از تمام موارد سرطان قابل پیشگیری را تشکیل میدادند.
حدود ۳۰ درصد از ۹.۲ میلیون مورد جدید سرطان در زنان قابل پیشگیری بودند. بیش از ۱۱ درصد از این موارد با عفونتها مرتبط بودند، مانند عفونت ناشی از ویروس پاپیلومای انسانی که عامل اصلی سرطان دهانه رحم است. بیشتر این موارد در مناطق کم درآمد و با درآمد متوسط، رخ دادهاند. در مقابل، سیگار کشیدن عامل غالب بروز سرطان در میان زنان در مناطق پردرآمد، از جمله آمریکای شمالی و بیشتر کشورهای اروپایی بود.
در سطح جهانی، سیگار کشیدن بزرگترین عامل خطر برای مردان بود و تقریبا یکچهارم از ۴.۳ میلیون مورد سرطان قابل پیشگیری در مردان را شامل میشد. این عامل همچنان علت اصلی سرطان در مردان ساکن مناطق کم درآمد و پردرآمد باقی ماند. عفونتها که بیشتر در بخشهایی از آفریقا، آسیا و آمریکای جنوبی رخ میدهند در رتبه دوم قرار داشتند و پس از آن مصرف الکل.
دیوید وایتمن، اپیدمیولوژیست پزشکی در مؤسسه پژوهشی QIMR Berghofer در بریزبن استرالیا، میگوید این مطالعه «کاری دقیق و باکیفیت» است که نشان میدهد باید تلاشها برای کنترل سرطان را دوچندان کرد. او اضافه میکند که این مجموعه داده جامع، مقایسههای قابل اعتماد بین مناطق مختلف را برای پژوهشگران آسانتر میکند.
فینک امیدوار است که از این یافتهها برای تدوین راهبردهای پیشگیری از سرطان بر اساس مهمترین عوامل خطر در مناطق مختلف، برای مردان و زنان، استفاده شود. او میگوید: این یک رویکرد یکسان برای همه نیست.