شنبه ۸ آذر ۱۴۰۴
اقتصادی

بزرگترین رویای استقلال و پرسپولیس

بزرگترین رویای استقلال و پرسپولیس
عصر کرد - ورزش ۳ / محل برگزاری دربی مدتهاست به یک دغدغه جدی برای فوتبال ایران تبدیل شده است. کمتر از یک هفته تا دربی باقی مانده و همچنان شرایط برگزاری این مسابقه، از ...
  بزرگنمايي:

عصر کرد - ورزش 3 / محل برگزاری دربی مدتهاست به یک دغدغه جدی برای فوتبال ایران تبدیل شده است.
کمتر از یک هفته تا دربی باقی مانده و همچنان شرایط برگزاری این مسابقه، از انتخاب میزبان تا مدیریت حضور تماشاگران، با پرسش‌های متعدد همراه است. در چنین فضایی، مجتبی فریدنی عضو هیئت‌مدیره استقلال در یادداشتی به دلایل تداوم سردرگمی درباره محل برگزاری دربی، تبعات اقتصادی و اجتماعی کوچ اجباری استقلال و پرسپولیس از ورزشگاه آزادی و همچنین ضرورت نقش‌آفرینی نهادهای اقتصادی برای ساخت استادیوم‌های اختصاصی پرداخته است.
این یادداشت را در ادامه می‌خوانید:
در حالی به‌ دربی صد و ششم نزدیک می شویم که‌ تقریبا طی دو ماه اخیر همیشه محل برگزاری دربی دغدغه اصلی جامعه‌ فوتبال بوده‌ است. اینکه چرا رویارویی دو تیم بزرگ که‌ حداقل نیمی از جمعیت کشور را هوادار خود می دانند باید در شهر‌دیگری برگزار شود؟ اینکه ظرفیت ورزشگاه امام‌ خمینی اراک شاید پنج هزار نفر بیشتر از ورزشگاه شهر قدس است مشکل را حل می کند؟ نمی شد دربی هم مثل چهارده بازی دیگر دو تیم در شهرقدس برگزار شود
جواب خیر است چرا که‌ برگزاری بازی در شهر قدس موجب‌ هجوم هواداران تهرانی و ایجاد مسائل حاشیه‌ای می شود. پس بازی باید جایی برگزار شود که‌ حضور هواداران تهرانی "سهل و ممتنع " باشد یعنی در نگاه اول ساده ولی دشوار و گاه ناممکن. اراک یا هر شهری دیگری انتخابی است‌ برای‌ نرفتن تماشاگر نه برای پنج هزار نفر بیشتر.
اما از دربی که‌ بگذریم (در دربی فقط مسافت دربدری دو تیم بیشتر شده) برگزاری سایر بازی های دو‌تیم پرطرفدار پایتخت در شهر قدس آثار اقتصادی و‌اجتماعی زیادی برای دو باشگاه در کوتاه مدت و بلند مدت‌ دارد.
بازار


اگر فرض کنیم هر دو تیم در طول فصل‌ حداقل‌ بیست بازی خانگی داشته باشند (‌با احتساب جام حذفی و احتمالا لیگ های آسیایی) و به دلیل کوچ اجباری از " alt="عصر کرد" width="100%" />

و این ضرر کوتاه مدت‌ این خانه‌ به‌ دوشی است‌. ضرر جدی تر و‌بلند مدت‌ آن است که‌ با ادامه این وضعیت کم‌ کم و به مرور زمان تماشاگران عادت‌ استادیوم رفتن (که وقت گیر و هزینه بر است) را با عادت‌ کم دردسر لم دادن پای تلویزیون و استادیوم نرفتن و بدتر از آن در بلندمدت کلا فوتبال ندیدن جایگزین کنند . آنگاه جبران‌ این زیان اقتصادی ادامه‌ دار و غیر قابل جبران‌ می شود چون‌ به‌ گفته‌ ادگار آلن پو "انسان کامل‌ترین بنده و بردهٔ عادت است"
اما چاره چیست؟ آیا استادیوم ساختن وظیفه دولت است؟ خیر استادیوم ساختن وظیفه دولت نیست اما وظیفه دولت این است‌ که‌ اولا فضای اقتصادی را به گونه‌ای آماده کند که تأمین مالی‌ یا جذب سرمایه گذار برای‌ ساخت استادیوم توسط باشگاه ها توجیه پذیر باشد و دوم سطح درآمدی مردم‌ در حدی باشد که‌ بتوانند بهای بلیط را بدون‌ دغدغه‌ پرداخت‌ کنند. بهایی که‌ خرید بلیط بتواند در بلندمدت هزینه تأمین مالی‌ را جبران یا دریافت بازده سرمایه گذاری مناسب‌ برای باشگاه را امکان‌پذیر کند. فضای موجود الآن هیچکدام از این دو‌ امکان را فراهم‌ نمی کند.
در جایی که‌ هزینه تأمین مالی‌ حدود پنجاه‌ درصد است و سرمایه گذاری کلان ساخت استادیوم توجیه اقتصادی ندارد، تنها راه حل گذر از این معضل، فعلا سرمایه گذاری از محل منابع داخلی صاحبان سهام این دو باشگاه (هلدینگ خلیج فارس و کنسرسیوم بانکی) است‌ تا با ساخت استادیوم های چند منظوره و درآمدزایی از روز مسابقه و همچنین برگزاری رویدادهای فرهنگی و اجتماعی و شاید شاید شاید دریافت حق پخش در آینده، بتوان این استادیوم ها را در نقطه سربسر یا با حداقل زیان اداره کرد. هر چند که‌ ساخت و اداره‌ استادیوم که‌ توجیه اقتصادی هم داشته باشد غیر ممکن و دور از ذهن نیست.


نظرات شما